یه عده میگن حضرت موسی،

یه عده هم میگن موسی…

در هر صورت گفته شده وقتی این شخص به کوه سینا می‌رسه خطاب به خداوند میگه:

“اَرَنی” یعنی ببینمَت…

در جواب می‌شنوه:

“لَن تَرانی” یعنی هرگز نخواهی دید

حالا سه شاعر ما، سه دیدگاه متفاوت دارن نسبت به این ماجرا…

سعدی نگاه عاقلانه داره، میگه:

چو رسی به طورِ سینا

“اَرَنی” مگو و بُگذر

که نیارزد این تمنا

به جوابِ “لَن تَرانی”

حافظ نگاه عاشقانه داره، میگه:

چو رسی به طورِ سینا

“اَرَنی” بگو و بگذر

تو صدای دوست بشنو

نه جوابِ “لَن تَرانی”

مولانا دیدگاه عارفانه داره، میگه:

“اَرَنی” کسی بگوید

که تو را ندیده باشد

تو که با منی همیشه

چه “تَری” چه “لَن تَرانی”

حالا من (سحرناز ایزدی‌کیا) دیدگاه تاریکی دارم، میگم:

خدا…

“دَم” را خدا بگوید

“عشق” را خدا بگوید

“اَرَنی” خدا بگوید

باز هم خدا بگوید…

نه مرادم نه مریدم

نه پیامم نه کلامم،

نه سلامم نه علیکم،

نه سپیدم نه سیاهم

نه چنانم که تو گویی،

نه چنینم که تو خوانی

و نه آن گونه که گفتند و شنیدی

نه سمائم،

نه زمینم،

نه به زنجیر کسی بسته و نه برده‌ی دینم

نه سرابم،

نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،

نه گرفتار و اسیرم،

نه حقیرم،

نه فرستاده پیرم،

نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم

نه جهنم، نه بهشتم

چنین است سرشتم

این سخن را من از امروز نه‌ گفتم،

نه‌ نوشتم،

بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم

حقیقت نه به رنگ است و نه بو،

نه به های است و نه هو،

نه به این است و نه او،

نه به جام است و سبو…

گر به این نقطه رسیدی به تو سر بسته و در پرده بگویم،

تا کسی نشنود آن راز گهربار جهان را،

آنچه گفتند و سرودند تو آنی …

خود تو جان جهانی،

گر نهانی و عیانی،

تو همانی که همه عمر به دنبال خودت نعره زنانی

تو ندانی

که خود آن نقطه عشقی

تو اسرار نهانی

همه جا تو

نه یک جای ،

نه یک پای،

همه‌ای

با همه‌ای

همهمه‌ای

تو سکوتی

تو خود باغ بهشتی

تو به خود آمده از فلسفه‌ی چون و چرایی،

به‌ تو سوگند که این راز شنیدی و

نترسیدی و بیدار شدی

در همه افلاک بزرگی،

نه که جزئی ،

نه چون آب در اندام سبوئی،

خود اوئی،

به‌خود آی

تا به در خانه‌ی متروک هر کَس ننشینی

و به‌ جز روشنی شعشعه‌ی پرتو خود

هیچ نبینی

و گل وصل بچینی

به‌خودآ…

مولانا جلال الدین رومی بلخی

عاشق شده‌ام بر تو، تدبیر چه فرمایی؟

از راه صلاح آیم، یا از ره رسوایی؟

تا جان و دلم باشد من جان و دلت جویم

یا من به کنار افتم یا تو به میان آیی

سعدی شیرازی

مدعی خواست که از بیخ کند ریشه‌ی ما

غافل از آنکه خدا هست در اندیشه‌ی ما

مولانا جلال الدین رومی بلخی

آنجا که دل نسوخت

نتوان خرید و نتوان فروخت

مولانا جلال الدین رومی بلخی

چشم خود بستم که چشم‌ مستش ننگرم!

ناگهان دل داد زد : دیوانه ! من میبینمش !

مولانا جلال الدین رومی بلخی

نکرده گُنه در این جهان کیست بگو

آن کَس که گُنه نکرد چون زیست بگو

من بد کنم و تو بد مکافات دهی

پس فرق میان من و تو چیست بگو

امید مجدانی

من اگر خوبم اگر بد

تو برو خود را باش

سهراب سپهری